RECENSIE IFTF
AMUZEment trapt IFTF af met een klassieke invulling van de Odysee
AMUZEment opende op 31 maart het Interfacultair Theaterfestival met een eigen bewerking op het verhaal van Odysseus. Vanuit de Koelisse volgde het publiek de reis van Troje naar Ithaka, mét nodige humoristische toetsen tussen het leed door.
Het verhaal van Odysseus (Dries Bekers) is een klassiek werk dat regelmatig weer ten tonele wordt gehaald. In deze opvoering ligt het paard van Troje en het ontwijken van de verleidingen van Helena alweer ver achter de Griekse koning en zijn medestanders. De manschappen maken zich klaar om de woeste zee over te steken richting huis, en nemen het publiek doorheen deze turbulente reis mee op sleeptouw.
Parallel met de boottocht zien we hoe het de overblijvers in Ithaka vergaat. Penelope (Eva Goelmont), de vrouw van Odysseus, wordt geteisterd door een groep vrijers die om haar hand strijden. Toch wordt doorheen het verhaal duidelijk dat de mannen zich liever vergrijpen aan de rijkgevulde banketten en flessen wijn die het paleis te bieden heeft.
Telemachos (Jonas Boeykens), de zoon van Odysseus, is ondertussen uitgegroeid tot een volwassen jongeman. Tevergeefs probeert hij de orde te handhaven in het paleis dat eerder tot een permanente feestzaal omgevormd lijkt te zijn. Zowel hij als zijn moeder blijven de hoop koesteren dat Odysseus weldra zal wederkeren.
Humor als decor
De regie en het scenario zijn in de handen van Nel Polspoel – die tevens de rol van verteller op zich nam – en Machteld Schuurmans. In hun productie werd al snel duidelijk dat het spel de dominante sfeerschepper zou zijn. Het decor bestond voornamelijk uit de zwarte doeken die het podium van de coulissen scheidden en hier en daar wat minimale decoratie.
Ook de kostuums waren eerder sober. De basisoutfit van de meeste personages bestond uit een zwarte broek en top, afgewerkt met fluohesjes, een das of een zonnebril. Enkel de meest prominente rollen konden rekenen op een meer uitgedoste outfit.
Toch zorgden de acteerprestaties voor de nodige randanimatie. Tijdens bepaalde scènes, waarin de voltallige bemanning zonder eten op de boot richting huis vaart, zijn het niet alleen de woorden van de hoofdpersonages die betekenis dragen. Ook de houding, gelaatsuitdrukkingen en onderlinge interacties van de figuranten speelden een belangrijke rol in het overbrengen van de sfeer.
In tijden van hongersnood roeien ze zichtbaar uitgeput verder, terwijl ze bij het zien van land plots nieuwe energie lijken te krijgen. Deze subtiele vormen van acteren gaven extra diepgang aan de scène en zorgden tegelijkertijd voor de nodige hilariteit bij het publiek.
Er werd ook ingespeeld op het onverwachte door af en toe een eerder absurd element op te voeren. Op het moment dat alle hoop op voedsel bij de bemanning verloren lijkt te zijn, komt Joris De Koe (Joris Gentens) ten tonele. Met gebricoleerd koeienpak en naambordje inclusief, zorgde deze onverwachte verschijning voor een comic relief in tijden van crisis, die het publiek wist te smaken.
Klassieke personages
Een klassiek verhaal vraagt ook om een resem aan vaste personages, en dat was in deze productie niet anders. Zo was er Polyphemos (Joris Gentens), de cycloop die enkel geitenmelk dronk en vergezeld werd door een zeer overtuigend schaap, dat niet veel later zijn laatste adem uitblies.
Ook Circe en Kalypso (beiden gespeeld door Kaat Convents) waren in deze versie van de partij. Beiden gooiden hun vrouwelijke – en ietwat toxische – charmes in de strijd om Odysseus rond hun vingers te winden. Vul dit nog aan met de bulderende stem van Poseidon vanuit de hemel en het publiek kent zijn vaste waarden, wat een aangename vorm van herkenning bood.
Charme op het podium
Op het einde van het stuk keerde Odysseus weer terug naar Ithaka, waar hij herenigd werd met zijn vrouw en zoon. Dit mooie einde lag volledig in lijn met de verwachtingen, maar maakte het daarom niet minder fijn om naar te kijken. AMUZEment koos ervoor om redelijk trouw te blijven aan het originele verhaal, wat resulteerde in een charmant en humoristisch spel.
Het spelplezier was duidelijk merkbaar bij de acteurs door de hele productie, wat afstraalde op het publiek. De voldoening bij het applaus was dan ook af te lezen van hun gezichten en resulteerde in een warm moment vol ontlading. AMUZEment slaagde er hierdoor in om hun publiek met datzelfde warme gevoel weer huiswaarts te laten keren.
Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.