RECENSIE CONCERT
Gala Dragot in Het Depot: op de rand van doorbraak
Depot Café geeft, samen met Decibel van Studio Brussel, een kans aan opkomende artiesten om net voor hun doorbraak live te spelen voor een Leuvens publiek. In het geval van Gala Dragot zou die doorbraak weleens in de heel nabije toekomst kunnen plaatsvinden.
Afgelopen maandagavond stond Gala Dragot in het goed gevulde Depot Café. Tijdens de inleiding werd ze door de moderator al vergeleken met artiesten zoals Rosalia en Björk, een grootse opdracht voor de nog maar 21 jaar jonge artiest. Zelf lijkt ze daar echter weinig last van te hebben. Jeugdige speelsheid is bij haar nooit ver te zoeken. Het siert haar dat ze zich, ondanks haar ondertussen rijkelijk gevulde cv, niet ouder probeert voor te doen dan ze is.
Die ervaring begon bij het programma The Voice Kids, dat ze won in 2020, maar het bleek een wereld die te veel controle wilde uitoefenen op haar. Een jaar na afloop van het bijbehorende contract kwam haar debuutalbum uit, wat overduidelijk geen toeval was.
Twerking music is het coming-of-age verhaal van Gala Dragot, verweven met politieke en sociale kwesties, die volgens haar iedereen aangaan. 'Wees koppig', dat is het advies dat ze beginnende artiesten wil meegeven. Die koppige eigenheid is tijdens de acht nummers die ze vervolgens voor ons speelt, voortdurend aanwezig.
Perfecte opbouw
Don’t discard what is left of me…, zet meteen de toon. Meer dan haar piano en haar overtuigende zang heeft Dragot niet nodig om het Depot Café stil te krijgen. Net voordat ze haar applaus in ontvangst mag nemen, weerklinkt er een timide 'wow' uit het publiek. Die energie weet ze een uur lang vast te houden, gesteund door haar vriendinnen die helemaal vooraan in kleermakerszit op de grond zitten.
Het Leuvense publiek is kennelijk niet per ongeluk binnengewandeld. Hoe verder de nummers zich verwijderen van het traditionele populaire genre, hoe luider de goedkeuring van het publiek.
Met counsel me ! laat Dragot al even zien waarom ze haar computer met instrumentale tracks meegenomen heeft, maar het eerste deel bestaat vooral uit pianoballads. Ze bouwt haar stukken perfect op en weet indruk te maken met haar krachtig stemgeluid, tevens zonder enkel daarop te hoeven steunen.
Natuurlijke charme
De vergelijking met Rosalia heeft Gala Dragot niet gestolen. Haar eigen pianobegeleiding is onvoorspelbaar en uniek, met trekjes van romantische klassieke muziek. Opnieuw gunt Het Depot haar complete stilte om de laatste akkoorden neer te leggen.
Catch me I’ll surrender kondigt ze aan als haar eigen favoriet. Haar liefde voor melodrama is hiermee openlijk uitgesproken. Hoewel ze, ontzettend knap, perfect in de maat blijft met de instrumentale versie, die ze via haar computer afspeelt, ontbreekt toch een deel productie. Segmenten gesproken tekst en orgel maken er desondanks een imponerend geheel van.
Als de schoonheidsfoutjes opgekuist worden, zou Het Depot al snel te klein kunnen worden voor de veelbelovende Gala Dragot
Met haar bindteksten spreekt Dragot de hele zaal aan, alsof ze tegen haar vriendinnen aan het babbelen is. Haar natuurlijke charme zou zo bijna de illusie opwekken dat ze niet helemaal zou weten waarmee ze bezig is.
Wanneer ze voor de laatste twee nummers rechtstaat vanachter de piano, verraadt ze zichzelf. Ze weet heel goed waar ze mee bezig is. In een zwart kleed, kniehoge laarzen en een eveneens zwarte haarband, heeft ze nu niets meer om zich achter weg te steken. Een artiest lijkt geboren.
Naar eigen zeggen is Björk het soort popster dat ze zelf ook wel zou willen zijn. Dat ze resoluut voor dat genre kiest, besluit ze niet weg te steken, maar mee uit te pakken. Gala Dragot eindigt haar showcase rechtstaand op haar pianokruk, armen in de lucht. Een indrukwekkend beeld, ondersteund door flikkerende spotlampen. Haar visie voor een groter podium is in zicht.
Een artiest vóór haar doorbraak dus, die donderdag 8 oktober in een uitverkochte AB zal staan. Als de schoonheidsfoutjes opgekuist worden, zou Het Depot al snel te klein kunnen worden voor de veelbelovende Gala Dragot.
Ze is klaarblijkelijk iemand die zich niet laat opjagen en volgens haar eigen regels vanuit intuïtie creëert. Een beetje chaos, vallen en opstaan, hoort nu eenmaal bij die stijl. Gala Dragot weet in ieder geval heel goed wie ze zelf is, nu de rest van België nog.
Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.
