DUWEL DENKT BLANCO EXAMENS
Blanco indienen biedt verlossing
Een examen indienen met een oceaan aan oningevulde vragen is een van de pijnlijkste dingen die een student kan overkomen. Maar zo'n voorval kan ook iets moois betekenen, meent Simeon Duwel.
Een paar dagen geleden had ik het met een vriendin over de golf van mensen die hun examen afgeven zodra het reglement het toestaat. 'Dat zijn dan twee groepen: de sukkels die er niets van begrepen hebben, en de gigantisch slimme studenten die effectief al klaar zijn', luidde mijn uitleg. Beste lezer, vandaag hoorde ik voor het eerst bij de vroegafgevers, weliswaar als lid van die eerste groep, de groep der sukkels. Ik heb nauwelijks genoeg opgeschreven om 20% te behalen, zelfs in het onwaarschijnlijke geval dat alles ook nog eens juist zou blijken te zijn.
Sommige daden zijn meer dan ze lijken. Als je de woorden 'ik neem ontslag' uitspreekt, verandert er effectief iets heel reëels in de wereld: je hebt vanaf dan namelijk geen job meer. Net zo is als eerste afgeven, en wel quasi blanco, méér dan schaamte trotseren: het is een pijnlijke verzegeling van je lot. Door af te geven, garandeer ik mezelf alvast dat dat bachelordiploma niet voor in juli zal zijn. Er is geen weg terug. Ik zal mijn gediplomeerde vrienden feliciteren om daarna terug achter de boeken te kruipen. (Enfin, er is geen cursus van het vak in kwestie. Maar dat terzijde.)
In deze hectische examenperiode biedt zo'n moment van helderheid even rust, en in rust schieten je fundamentele vragen door het hoofd: wat maakt dit uit? Welke impact hebben mijn daden op mijn leven? Daarbij stilstaan is altijd belangrijk; of een Arenbergse aula vol strijdende statistici-in-spe daar dan de ideale omgeving voor vormt, is een andere vraag.
'Zou ik nu toch al opstaan? Probeer ik niet best nog wat langer?' – aldus de vragen die in me opkwamen, met mijn antwoordenblad als ongerepte witte oceaan nog voor mij. Maar in die vijf minuten twijfel flitste het allemaal even voor mij: het afstuderen, de herexamenperiode, en daarmee ging een bui van aanvaarding en verlossing gepaard. Het onweer klaarde op. Mijn stoeltje kraakte bij het opstaan. Ik voelde mij lichter.
Professor Van Aelst, het spijt me ten zeerste, maar ik denk niet dat ik bijster veel begrepen heb van statistische inferentie noch van data-analyse. U heeft me wel wat bijgebracht over hoezeer ik mijn toekomst in handen heb. Tot in augustus!
Simeon Duwel is verantwoordelijke Lay-out en IT en student Wiskunde.
