Adriana M. Giovanni over het leven als auteur: 'Eens je volwassen bent, verdwijnt je fantasie'

Enkele weken geleden vond de boekrelease van Crowned in Feathers plaats. Gekleed in een witte baljurk hield auteur Adriana M. Giovanni haar speech. De setting van de dag was Chateau de Latour in Virton. 'Mijn boeken spelen zich af in fantasierijke werelden, dat wilde ik ook eens meemaken', zegt Giovanni. 'De release vond samen plaats met mijn verjaardag, een extra reden om whimsical te zijn.' 

In Crowned in Feathers wordt de lezer meegenomen naar Ivery, het koninkrijk van prinses Ivette. Ivette is verliefd op de paleiswacht, maar wordt verwacht om te trouwen met de prins van een bevriend rijk. 'Ivette moet kiezen tussen plicht en liefde, maar maakt de verkeerde keuze. Daardoor moet ze zichzelf en het koninkrijk redden van de ondergang', legt Giovanni uit. 

De boodschap van het verhaal gaat dan ook over de vele keuzes die je maakt in het leven, en de gevolgen daarvan. 'Soms maken we de verkeerde keuzes, maar op de een of andere manier kan je ze toch nog altijd rechtzetten', zegt Giovanni. Om dat te illustreren, laat ze meerdere personages aan het woord.

Ballet als literaire techniek

Die techniek is geïnspireerd door de opbouw van een balletvoorstelling: 'Vaak spring je in verschillende acts naar een verschillend personage, of reis je in de toekomst. Dat effect wilde ik ook creëren.' Crowned in Feathers is een donkere hervertelling van Het Zwanenmeer. Dat probeert Giovanni ook mee te geven aan de hand van subtiele elementen. 

Zo heet het hoofdpersonage Ivette, een referentie naar de protagonist Odette in de balletvoorstelling. 'Maar Ivette is ook de naam van mijn grootmoeder. Ik vind het altijd heel leuk om namen te gebruiken die voor mij een betekenis hebben', zegt ze. Daardoor voelen de namen vertrouwd aan, en mensen zich kunnen herkennen in haar personages. 

Toch voelen de namen ook soms absurd aan, aangezien het een Engelstalig boek is. 'Ik schrijf bewust in het Engels, want in het Nederlands is het veel lastiger voor mij. Ik maak voortdurend grammaticale fouten', lacht ze. 'Daarnaast is de Engelse woordenschat zoveel rijker gevuld. Je kan meer nuance leggen met bepaalde woorden, zeker in de fantasiewereld.' 

Volgens Giovanni is het sowieso al niet evident om fantasie te schrijven. 'Als kind heb je zoveel fantasie, maar eens je volwassen bent, verdwijnt dat. Het is veel moeilijker om terug te grijpen naar die whimsical gevoelens. Ik schrijf dan ook geen zware fantasie met moeilijke politieke systemen of uitgediepte werelden, dat zou ik niet kunnen.'

Leercurve

'Wel heb ik al veel geleerd in vergelijking met mijn eerste boek Skyestone. Ik ben dat beginnen schrijven op mijn zeventiende, maar wist eigenlijk niet goed hoe dat moest', biecht Giovanni op. 'Dat was meer een persoonlijk verhaal, een copingmechanisme met een fantasiejasje eromheen. Het was lastig om realiteit los te koppelen van fictie.' Maar ook in haar tweede boek houdt ze daaraan vast: 'Het is een fantasieverhaal, maar ik wou het wel doen lijken alsof het ooit echt gebeurd kon zijn.'

Daarnaast heeft ze sinds Skyestone veel geleerd over het uitgeefproces. Voordien was Giovanni bang om haar boek te laten nalezen door anderen, maar die angst is nu voorbij. 'Een boek moet echt langs veel mensen passeren vooraleer het echt goed genoeg is, dat besef ik nu.' Daarnaast is Giovanni heel actief op sociale media, om dicht bij haar lezers te blijven. 

'Het is niet altijd even leuk. Soms vraagt het heel veel tijd en energie en haalt het niets uit. Maar het opbouwen van een community is vandaag zo belangrijk', zegt ze. 'Op die manier neem je lezers mee in jouw wereld, en leven ze met je mee. Dat motiveert mij dan ook om verder te schrijven.'

Volgens Giovanni is het ook belangrijk dat ze aan haar lezers toont wie ze is als auteur. 'Wanneer ik zelf een boek oppak, zoek ik altijd online de auteur op. Ik wil weten wie er schuil gaat achter een verhaal. Dat kan soms echt een breekpunt zijn.' 

Het is dus maar beter om nu al de naam van Adriana M. Giovanni te onthouden. 'Als ik echt wild mag dromen, dan wil ik graag een internationale deal of filmdeal krijgen. 'Je personages tot leven zien komen op het witte doek moet echt een geweldig gevoel zijn.'

Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.