RECENSIE IFTF
Plan B beeldt het kerstdiner als poppenspel uit
In de barokachtige kamer van de Zwartzusterkapel voerde Plan B op 27 april het theaterstuk Een Huispop op. Wat begon als een warm kerstdiner, kantelde al snel naar een duister en spannend geheel.
Maandagavond nam het publiek plaats voor een intiem kerstfeest. Op het podium stond een sobere eetkamer, waar Cornelius (Ortwin Lanssens) druk bezig was met de voorbereidingen. Hij kon zich gelukkig prijzen met de steun van zijn man Torvald (Olivier Kiefer), die net een imponerende job als CEO bij Winston Business Company had bemachtigd.
De vrolijke sfeer sloeg om wanneer Cornelius' jeugdvriendin Linde (Ella Van Lint) opdook. Ze vroeg Torvald om werk, nadat haar baas Ingmar op tragische wijze uit het leven gestapt was. Wanneer Torvald haar aannam, leek het feest zich te herstellen, maar die rust was van korte duur.
De komst van de sinistere Alexander (Alexander Delanote) verstoorde alles. Onder het mom van zakendoen kwam hij langs, maar al snel maakte hij duidelijk dat hij twijfels had over de dood van zijn broer Ingmar. Wanneer hij bewijsmateriaal bovenhaalde, werd één van de gasten als mogelijke dader aangewezen en verdween de feestelijke sfeer volledig.
Meer dan typische rollen
De vier personages leken op het eerste gezicht herkenbare types: de loyale partner, de succesvolle zakenman, de behulpzame vriendin en de mysterieuze buitenstaander. Toch wist Plan B die verwachtingen subtiel te doorbreken. Elk personage toonde onverwachte kanten, wat de spanning tussen hen versterkte.
De vormgeving ondersteunde die spanning sterk. Het lichtspel legde accenten in de dialogen en versterkte vooral de onthulling van de waarheid. Op de tonen van Danse Macabre van Camille Saint-Saëns bewoog het gezelschap rond de tafel, wat een bitterzoete ondertoon gaf aan het kennelijk feestelijke moment.
Ook humor kreeg een plaats in de voorstelling. Woordspelingen, stiltes en bijzondere blikken zorgden voor kleine momenten van lucht, zonder de opgebouwde spanning volledig te doorbreken.
Symboliek en moderne twist
De intimiteit van de ruimte maakte het geheel extra intens. Het publiek zat dicht op de actie en werd zo bijna deel van het kerstdiner. Reacties uit de zaal verraadden hoe sterk de voorstelling leefde, met afwisselend gelach en voelbare spanning.
De voorstelling bevatte duidelijke verwijzingen naar Een Poppenhuis van Henrik Ibsen, maar gaf er een eigen, moderne invulling aan. Die vertaalde zich onder meer in de kostuums. De kleuren en stijlen weerspiegelden de onderlinge verhoudingen en evolueerden mee met het verhaal. Zo werden subtiele hints gegeven over macht, kwetsbaarheid en controle.
Naarmate de waarheid stilaan naar boven kwam, werd de spanning ook emotioneel steeds intenser. Dat mondde uit in een theatraal slot waarin de kerstversiering werd vernield. De voorstelling eindigde met een krachtige, emotionele ontlading die nog even bij het publiek bleef resoneren.
Heb je vragen of opmerkingen bij dit artikel? Stuur ze ons.
