ACHTERGROND DECREETSONTWERP
Wat staat er nu écht in dat decreetsontwerp van Demir?
Gisteren bracht De Morgen een gelekt voorontwerp uit voor een decreet dat onder meer de studievoortgangsmaatregelen stevig op de schop zou nemen. Het betreft nog geen definitieve wetgeving, maar in afwachting van wat komen kan: wat staat er zoal in?
De Morgen publiceerde gisteren de inhoud van een 'voorontwerp' tot een decreet, afkomstig van het kabinet van Vlaams minister van Onderwijs Zuhal Demir (N-VA). De inhoud ervan heeft een grote invloed op de studentenwereld: voor elk vak krijg je vier examenkansen, je moet minstens 54 studiepunten per jaar opnemen en bindende voorwaarden voor je volgende jaar zijn van toepassing zodra je voor minder dan 80% van je studiepunten slaagt.
Haar kabinet spreekt over een 'tussentijdse werkpiste' en betreurt het lek. Het staat inderdaad niet vast dat het document uiteindelijk in beleid gegoten wordt. De tekst is volgens het kabinet 'absoluut voorbarig en niet beslist'.
Onderwijsjurist Dylan Couck (UGent) betwijfelt dat het enkel om een 'werkpiste' gaat. 'De aard van de documenten wekt minstens de indruk dat de minister toewerkt naar een concreet voorstel voor de Vlaamse regering, die ze na goedkeuring naar de Vlaamse Onderwijsraad zou moeten sturen voor overleg. Voor een echte verkenning bestaan andere, geschiktere documenten.'
Minstens 54 studiepunten
Een eerste opvallende maatregel: het voorstel schrijft voor dat studenten tussen de 54 en 66 studiepunten per jaar moeten opnemen. Die beperking was er eerst enkel voor je eerste jaar in een bepaalde opleiding, en zou nu doorgetrokken worden naar elk studiejaar.
Die verplichting geldt niet voor studenten met een bijzonder statuut, zoals bij topsporters, kunstenaars, werkstudenten en studenten met een functiebeperking. Als je in een vorig jaar niet voor elk vak geslaagd was, wordt die grens wel opgetrokken naar 72 studiepunten.
Bindende voorwaarden voor wie achter dreigt te vallen
Wie niet aan tachtig procent studie-efficiëntie geraakt, zou het jaar erna middels een bindende voorwaarde wél die tachtig procent moeten verzilveren. Voor een standaardopleiding van zestig studiepunten per jaar houdt dat in: twee jaar na elkaar meer dan twaalf studiepunten buizen betekent dat je je niet meer zou mogen inschrijven aan diezelfde opleiding. Daarop is wel een uitzondering: als je minder dan 45 studiepunten te gaan hebt om je diploma te behalen, vervalt die uitsluiting.
Ook wie in hun eerste jaar geen dertig procent behaalt, zou niet verder kunnen studeren in die opleiding. Aan de KU Leuven kreeg je al een uitsluiting voor het eerstvolgende academiejaar. Dat zou nu dus doorgetrokken worden naar heel Vlaanderen, en zou drie jaar lang geldig blijven – dus niet enkel in het eerstvolgende jaar.
Het betreft dus opnieuw een KU Leuven-maatregel die de basis zou vormen van Vlaams beleid. Het mijlpaalsysteem, dat de KU Leuven ontwikkelde tijdens de ambtstermijn van Ben Weyts, legde een gelijkaardige weg af.
Vlakaf vier examenkansen
Ook noemenswaardig: de vier examenkansen per vak die je nog kent van je eerste mijlpaal, zouden gelden voor élk opleidingsonderdeel. Als je dus voor eender welk vak vier keer buist, geldt hetzelfde devies: uitsluiting van de opleiding voor de komende drie jaar. Dat is dus weer een staaltje uniformering.
Maar niet enkel aan de studievoortgangsmaatregelen is gemorreld. Een ander wetsartikel dat gewijzigd zou worden, handelt over studietoelagen. Studenten die zo'n toelage ontvangen, in hun eerste jaar voor geen enkel vak slagen en het jaar erop niet boven de dertig procent studierendement geraken, moeten die toelage terugbetalen aan de overheid. Hoe dat precies zit, lees je in dit artikel: